Wetenschappelijk onderzoek bevestigt de biologische werking van Kopros
Onafhankelijk onderzoek van Wageningen Livestock Research toont aan dat Kopros de samenstelling van rundveedrijfmest duidelijk verandert en geeft aanwijzingen voor minder stikstofvervluchtiging uit melkveestallen.
In september 2026 publiceerde Wageningen Livestock Research het rapport Effecten van Kopros op ammoniakemissie en stikstofwerking van rundveedrijfmest (rapport 1667, H.C. de Boer).
Wat werd onderzocht?
Op een melkveebedrijf werden twee staldelen met elkaar vergeleken: één met Kopros behandelde roostervloer en één zonder behandeling.
Door verschillen in de samenstelling van de mest te analyseren, onderzochten de wetenschappers of Kopros invloed had op de biologische omzetting van mest en op stikstofverliezen uit de stal.
De belangrijkste resultaten
67% minder vluchtige vetzuren
Het gehalte vluchtige vetzuren in behandelde mest was 67% lager. Dit is een duidelijke aanwijzing dat de toegevoegde micro-organismen de biologische afbraak van organische stof beïnvloeden.
2,6% hogere stikstof/fosforverhouding
De behandelde mest bevatte relatief meer stikstof ten opzichte van fosfor. Omdat fosfor nauwelijks vervluchtigt, wijst dit op minder stikstofverlies uit het behandelde staldeel.
Meer stikstof behouden in mest
Het gehalte totale stikstof was 3% hoger en het ammoniumstikstofgehalte 5% hoger. De combinatie van meer ammoniumstikstof en minder vluchtige vetzuren maakt volgens de onderzoekers een hogere kortetermijnopname van stikstof door gewassen aannemelijk.
Wat betekent dit voor ammoniakemissie?
De hogere stikstof/fosforverhouding wijst op een vermindering van stikstofvervluchtiging. Een aanzienlijk deel daarvan kan volgens de onderzoekers bestaan uit ammoniak.
Een vergelijking met eerder onderzoek van De Boer geeft aanleiding om een ammoniakreductie van circa 30% als indicatieve schatting te beschouwen.
In het onderzoek was bovendien niet de volledige vloer van het behandelde staldeel met Kopros behandeld en had de onbehandelde mest in de uitgangssituatie waarschijnlijk een hogere N/P-verhouding. Bij volledige behandeling van de vloer en een gelijke uitgangssituatie zou de emissiereductie mogelijk 40–50% zijn geweest. Vaststelling van het werkelijk percentage vraagt om meer onderzoek met directe emissiemetingen.
Reductie bovenop een laag melkureumgehalte
Een bijzonder aspect van dit onderzoek is dat de melkveehouderij al een laag tankmelkureumgehalte van circa 16 had.
Een laag melkureumgehalte gaat samen met een lagere stikstofuitscheiding via de urine en een lagere ammoniakemissie. De in het onderzoek gevonden verschillen tussen behandelde en onbehandelde mest telt daar bovenop.
Vervolgonderzoek
Het onderzoek bevestigt veranderingen in de mestsamenstelling en geeft aanwijzingen voor minder stikstofverlies. Directe ammoniakemissiemetingen onder representatieve praktijkomstandigheden zijn nodig om het reductiepercentage nauwkeuriger vast te stellen.
De resultaten bieden een belangrijke wetenschappelijke basis voor de verdere beoordeling van Kopros als microbiologische emissiereductiemaatregel.